bakimliyiz
Sponsor Reklamlar
Geri git   Bakimliyiz.Com > BAYANLAR ÖZEL > Aile, Evlilik ve Çocuklar

Kadın Portalı Kayıt Ol İletişim Forumları Okundu Kabul Et
Alt 17-04-2008, 01:19   #1 (permalink)
 
Bkmlyz - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Standart Anne Baba OLma Sanatı

Anne-baba olma sanatı tabiri ise ilk bakışta garipsenebilir. Oysa ‘sanat’ olmaya en ziyade lâyık meslek annelik ve babalık mesleğidir.
En ciddi meslek olan anne-babalık aynen sanatta olduğu gibi ince ve derin düşünmeyi sabır ve şefkatle hareket etmeyi gerektirir. Yapılacak en küçük hataların bile bedeli çok büyüktür. Bu yüzden kişilerin çocuk sahibi olmaları tek başına onları anne-baba haline getirmez. Annelik ve babalık sorumluluk sahibi olmaktır. Çocuk gibi değerli ama aciz bir emaneti omuzlamaktır.
Anne-baba olma sanatı çocuğu aile hayatını tamamlamak üzere gönderilmiş kusursuz ve mükemmel bir hediye olarak görmekle başlar. Kişi dünyada bulunuşunu Rabbine kulluk etmek olarak; çocuğunu ise kendi terbiyesi için lüzumlu şirin bir mahluk olarak tanımlamazsa anne-baba olma sanatını öğrenemez. İnsan bu dünyaya getiriliş sebebini ve kendisine ne amaçla çocuk verildiğini anlayamazsa bu soruları kendisine sormazsa anne ve babalık eziyetten öte birşey olmaz.
Çocuk küçükken fiziksel bakımının ağırlığı hayatının her anında kendisiyle fiilen meşgul olmanın güçlüğü; büyüdüğünde ise istediği gibi yetiştirememiş olmanın verdiği sıkıntı ile tam bir baş belasıdır. Elbette tatlı bir bela olsa gerek ki herkes çocuk sahibi olmak istiyor.
Oysa yukarıda sorduğumuz soruların cevaplarını vermeden çocuk sahibi olmak hem anne-baba hem de çocuk için büyük sıkıntılara neden oluyor. Güzel bir nimet olan çocuk bir eziyete dönüşüyor. Terbiye olmaya bir vesile iken öfke ve sinir nöbetleri içinde tedenniye vesile oluyor.
Böyle olmaması ise insanın elinde…
Bu konudaki genel tavrımızı anlamak için öncelikle iyi bir anne-baba olmak için yaptıklarımıza bir bakalım. Oradan buradan çocuk eğitimi ve terbiyesiyle ilgili duyduğumuz yalan yanlış eksik aksak bilgilerle çocuklarımızı yetiştirmeye çabalıyoruz. En çok gördüğüm yanlışlıklardan birisi ise “Ben annem gibi babam gibi olmayacağım” diyerek başlayan ama sonu hüsranla biten tavırlardır. Bu tavrı takınan kişiler anne ve babalarından gördükleri olumsuzlukları kendi çocuklarında uygulamak istemezler. Bu kez tefrit dediğimiz anne-babasının yaptığının tam zıddı haller husule gelir. Meselâ çocukluğunda her yaptığına sınır konmuş oturması kalkması kiminle oynayıp oynamayacağı kurallarla belirlenmiş bir hanım çocuğuna olabildiğine serbest davranır. Bir yanlıştan kaçmayı düşünmüş ama neyin doğru olduğunu düşünmemiştir. Düşünmediği için yine yanlış yapar. Hiçbir kural koymaz. Çocuk her istediğini istediği şekilde yaparsa istediği zaman uyur istemediğinde uyumazsa annesine göre iyi yetişmiştir. Çünkü sıkı bir disiplinden bunalan anne çocuğunu gevşek bırakması gerektiğine inanmış ve öyle de yapmıştır. Ama aile içindeki sorunlar böylesi bir davranış tarzıyla değişmez. Bir süre sonra kuralsızlıktan gelen dağınıklık anneye yanlış yaptığını hatırlatır.
Şimdi ne yapılacaktır? Anne annesinin kendisine davrandığı gibi davranmayı yanlış buluyordu. Tersini denedi ama yine olmadı.
İşte burada anne-baba olma sanatı dediğim şeye ne kadar ihtiyacımız olduğu ortaya çıkar. Bir annenin sadece kendi gözlemlerini ve bu gözlemlerden vardığı sonuçları eksen alarak çocuk yetiştirmeye kalkması büyük bir yanılgıdır.
Anneye düşen yaptığı işi ciddiye almasıdır. Onun bu konuda nelerin yazılıp çizildiğini nelerin düşünüldüğünü bilimesi gerekir. Bunların da üstüne çıkarak öğrendiği bilgilere mantığını ve vicdanını eklemelidir. Çünkü her disiplin ayrı birşey söyleyecektir. Bazı durumlarda bu disiplinlerin çeliştiğini bile görebiliriz.
Bu noktada kâinatta cari olan kurallar yolumuza ışık tutabilir. Örneğimizdeki anne kurallar ile kuralsızlık arasında bocalıyordu. Kendisi üzerinde esneklikten mahrum sert kurallar denenmiş; ve bu onda bir reaksiyon oluşturmuştu. Tepki olarak çocuğunu kuralsız yetiştirdi. Bu defa ipe sapa gelmez dağınık haşarı aykırı bir tip ortaya çıktı.
İnsan kâinata vahyin ışığında baktığında hiçbir kuralsızlık dağınıklık yahut katı bir kuralcılık görmez. Mahlukat arasında belli bir düzenin ve de şefkat ve merhametin geçerli olduğunu görür. Biliyoruz ki Allah sünnetini değiştirmez. Yani kâinatta koyduğu kanunlar herkes için geçerlidir. Sabah olduğunda güneş doğar Mayıs ayı geldiğinde nefis bir ilahî hediye olarak çilekler gönderilir çalışan emeğinin karşılığını görür. Bütün bu kanunların getirdiği düzen ve istikrar hepimize bir güven hissi verir.
Çocuk güven hissinin olduğu belli prensiplerin aile içindeki herkesi bağladığı bir yuvada gözlerini açarsa anne-babanın hayatındaki nizam çocuğa çok şey kazandırır. Anne ve baba da çocukla beraber kemale doğru ilerler. Prensip sahibi olmak bazı kurallar koymak despot olmakla karıştırılmamalıdır. Böyle olması için de kuralların çocuğun ihtiyaçlarına ve fıtratına göre ayarlanması gerekir. Ama önemli olan birşey var ki onu muhakkak belirtmek gerekiyor: Prensipler çocuğun keyfi isteklerine göre değil ihtiyaçlarına göre belirlenmelidir. Kararlılık ve tutarlılık prensipler belirlendikten ve işlerliğe konulduktan sonra çocuğun uyumunu kolaylaştırır. Unutmayalım ki biz ne kadar kararlı ve tutarlı olursak çocuğumuz da ruhen o kadar sağlıklı ve dengeli olacaktır.
Kuralsızlığa ve disiplinsizliğe alışan bir çocuğun sonraki hayatı da zordur. İstediği zaman anne ve babasını kendi arzularına boyun eğdirdiğini gördüğü için büyüdüğünde de kâinattaki prensiplerin kendisine boyun eğmesini bekler. Oysa bu mümkün değildir. Onların değişmediğini görünce de kaderi tenkit etmeye başlar. “Niçin bunlar başıma geldi? Neden herşey istediğim gibi olmuyor?” türünden sorular kaderi tenkidin ifadeleridir. Böyle yetiştirilmiş bir insanın Allah’a teslim olması O’nun emirlerine uygun bir hayat yaşaması çok zordur.
Velhasıl anne-baba olma sanatı daha ziyade nasıl kul olduğumuzda kâinata nasıl baktığımızda düğümleniyor. Galiba iyi bir anne veya baba olmanın yolu kendini kulluk ve tefekkür çizgisinde sürekli yenilemekten geçiyor.
Kişilerin çocuk sahibi olmaları tek başına onları anne-baba haline getirmez. Annelik ve babalık sorumluluk sahibi olmaktır. Çocuk gibi değerli ama aciz bir emaneti omuzlamaktır.


Bkmlyz isimli Üye şimdilik offline konumundadır  




Etiketler
baba, anne olmak, anne baba, anne, baba olmak

Hızlı Cevap

Doğrulama Sorusu
Mesajınız:
Yazı şeklini sil
Kalın
Eğik yazı
Altı çizik

Grafik ekle
Alıntı yap [QUOTE]
 
Alanı Küçült
Alanı Büyült

Seçenekler
Stil


Anne Baba OLma Sanatı

Anne Baba OLma Sanatı konusu, BAYANLAR ÖZEL / Aile, Evlilik ve Çocuklar forumunda tartışılıyor.



Üye olmadan soru sorabilirsiniz!

Bütün Zaman Ayarları WEZ +4 olarak düzenlenmiştir. Saat şuan 05:40 .


Powered by vBulletin® Version 3.8.7
Copyright ©2000 - 2017, Jelsoft Enterprises Ltd.
SEO by vBSEO 3.5.2 ©2010, Crawlability, Inc.
Web Stats