zehra35

> >Kapidan içeri girer girmez neseyle bagirdi:
> >'Anne biliyor musun bugün yuvada ne oldu? '
> >
> >'Görmüyor musun? Telefonla
> >konusuyorum.'
> >Hiç kimsenin sevdigi sey
> >birbirine benzemiyordu.
> >Annesi telefonu,
> >babasi arabayi seviyordu.
> >Hersey
> >erteleniyordu telefon ve araba söz konusu
> >oldugunda.
> >Bir de eve misafir gelecek oldu mu
> >kendisine hiç yer kalmiyordu.
> >Nerelere
> >gitsindi?
> >Annesi kapatti telefonu. Mutfaktan
> >tencere kasik sesleri geliyordu.
> >Kosarak
> >yanina gitti.
> >'Sana yardIm edeyim mi? '
> >dedi en sevimli halini takinarak.
> >Annesi
> >manali manali bakti.
> >'Hayirdir.
> > Bir yaramazlik filan.
> >Bak bir de seninle
> >ugrasmayayim. Çok yorgunum zaten.'
> >Yorgunluk nasil bir seydi.
> >Bazen
> >elinde oyuncagiyla uykuya daldiginda anneannesi
> >oyuncagi
> >yavasça elinden alir 'Nasil
> >yorulmus yavrucak. Uykunun gül kokulu
> >kollari sarsin seni' diyerek alnina bir öpücük
> >konduruverirdi.
> >Yorgunluk gül kokulu bir
> >uykuya dalmaksa eger, ne diye annesi
> >kendisiyle böyle kizgin kizgin konusuyordu.
> >'Annecigim yoruldugun zaman gül kokulu uykulara
> >dalarsin.
> >Anneannem öyle
> >söylüyor.'
> 'Uykuya dalayim da gül kokulari
> >kusur kalsin.
> >Yorgunluktan
> >ölüyorum.'
> >Bu kelimeden nefret
> >ediyordu.
> >Yorgunum.
> >Yorgun oldugumdan.
> >Böyle yorgun
> >yorgunken...
> >'Annecigim sen yorulma
> >diye...'
> >'Yemekte konusuruz çocugum.
> >Bankada isler yetismedi.
> >Baban gelene kadar bunlari bitirmem lazim. Hadi sen oyna
> >biraz.'
> >'Hani siz yoruluyorsunuz
> >ya...'
> >'Eeee....'
> >'Ben de oynamaktan yoruluyorum.'
> >'Ne
> >yapayim? '
> >'Bilmem...'
> >Yapilmamasi gerekenleri
> >biliyordu da büyükler, yapilmasi gerekenleri hiç
> >bilmiyorlardi.
> >Isiklar söndü birden.
> >Annesi
> >öfkeyle söylenmeye basladi.
> >'Mum da yok'
> >diye diye karistirdi dolaplari

el yordami.
> >Çocuk sirtüstü yatip, anneannesinin köyünü
> >düsündü.
> >Gaz lambasinin isiginda deli
> >tavsan masalini anlatisini.
> >Deli tavsanin
> >duvardaki aksini getirdi gözlerinin önüne.
> >Anneannesi gibi iki ellerini birlestirip isaret parmaklarini
> >yukari
> >kaldirarak tavsan kafasi
> >yapti.
> >'bak deli tavsan' diyerek
> >parmaklarini oynatti.
> >Yoldan gecen
> >arabalarin farlari duvardaki tavsana yol açti.
> >Tavsan alabildigine hür dolasti sagda solda. Otlarla kuslarla
> >konustu. Sonra
> >yorgun
> >düstü.
> >Duvardaki görüntü o minik avuçlarin
> >açilmasiyla kayboldu. Kolu yavasça
> >kanepeden asagi sarkti.
> >Neden sonra
> >isiklar geldi.
> >Kadin çocugun hiç
> >konusmadigini akil etti birden.
> >Kanepeye
>kostu.
> >Küçücük dizlerini karnina dogru
> >çekerek uykuya dalmisti.
> >Masanin
> >üstündeki dosyalara bakti igrenerek.
> >Dindirilmez bir pismanlik doldurdu içini.
> >Uyandirmaktan korka korka küçük alnina bir öpücük kondurdu.
> >
> >Çocuk sanki bu öpücügü
> >bekliyormusçasina
> >'Isin bitince beni sever
> >misin anne? ' dedi.
> >Kadin, sevilmek için randevu alan
> >çocuguna bakarak sabaha kadar agladi.