bakimliyiz
Sponsor Reklamlar
Geri git   Bakimliyiz.Com > GENEL KÜLTÜR > Genel Kültür Paylaşımlarınız

Kadın Portalı Kayıt Ol İletişim Forumları Okundu Kabul Et
Alt 20-10-2008, 11:55   #1 (permalink)
 
elif - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Standart Barutun icadı

Barutun icadı

Barut güherçile kükürt ve kömür tozundan meydana gelmiş patlayıcı bir maddedir. Ateşli silahlarla mermiyi atmak için kullanılır. Çok kez "karabarut" adıyla anılır. Barutun çok eski bîr tarihi vardır. M.Ö. 1000 yıllarında Çinliler ateşi bir savaş silahı olarak kullanırlardı. Gerek Doğu'da gerekse Batı'da alev ve ateşten savaşlarda da yararlanılıyordu. Özellikle Çin ordusunda dehşet saçan savaş arabaları vardı ki bunların görevi çömlek ve güllelerin içindeki ateşi düşman ordusuna atmaktı.

Batılılaın ateşli silahları Doğululardan öğrendikleri sanılıyor. Ancak tarihçi Home-ros'un (M.Ö. IX. yüzyıl) eserlerinde ateşli silahlar üzerinde herhangi bir bilgiye rastlanmamaktadır. Peloppones Savaşları'nda (M.O. 428-424) içlerinde kömür kükürt ve zift gibi yanıcı maddeler bulunan toprak kapların mancınıklarla atıldığı biliniyor. Ne var ki bu yoldan çıkarılan yangınlar üzerine toprak atmakla kolaylıkla söndürülebiliyor büyük bir zarara yol açması önleniyordu.

Bunun sonucu olarak daha etkili yanıcı maddeler aranmaya başlandı. Yanmak için gerekli oksijeni havadan değil de kendi bünyesinden alabilen yanıcı maddeler en iyisiydi. Yani ateşin üstü örtü ise bile sondürülememeli alevler çıkmaya devam etmeliydi. İşte böylece de ateşli silahlardan patlayıcı silahlara geçilmiş oldu. Bu işte ilk olarak güherçile kullanıldı. Güherçile beyaz renkte ince billurlar halinde bir maddedir. Kimyasal adı "potasyum azotat"tır.

Doğu'da Çinliler güherçileyi biliyorlardı. Abdullah adında Malaga'lı (İspanya'nın güneyi) bir Arap yazarı (1200 yılları) güherçileden söz ederken "Çin karı" deyimini kullanmıştır. İranlı yazarlar ise güherçileye "Hint karı" derlerdi. Böylece güherçile XIII. yüzyılın ortalarına doğru. Doğu'dan İslam ülkelerine geçti. Anlaşıldığına göre Çinliler barut yapmayı biliyorlardı. Ancak barutu "maytap" ve "kestane fişeği" dediğimiz biçimde kullanmışlardır. Büyük İskender Hindistan'a gittiği sıralarda barut Hindistan'da da biliniyordu. Marco Polo Çin'e yaptığı uzun gezisinde Çinli rahiplerin geceleri havada baruttu fişeklerle şenlikler yaptığını görmüştü.

Avrupa'da barutu ilk bulanın ise Friburglu Berthold Schwartz (1318-1384) adında bir Alman rahip ve filozofu olduğu sanılıyor. Schwartz Venediklilerin kullandıkları ilk topları dökmüş bu toplarla gülleleri uzağa fırlatmak için de baruttan yararlanmıştı. Ancak kimi tarihçiler de Avrupa'da barutun icadı şerefini Roger Bacon (1224-1294) adındaki İngiliz bilginine verirler.

Avrupa'da ateşli silahlarla barut ilk kez XIII. yüzyılda kullanılmaya başlanmıştır. XIV. yüzyılda da barutun topçuluk alanında kullanılması geliştirilmiştir. Barutun bugünkü anlamıyla ilk olarak. İngilizlerle Fransızlar arasındaki Cressy Savaşı'nda (1346) kullanıldığı sanılıyor.

Kimya alanındaki ilerlemeler sonucunda nitrosellüloz ve nitrogliserinin elde edilmesiyle hafif dumanlı barutlar kullanılmaya başlanmıştır. Eskiden barut çok miktarda duman yaptığı için ateş eden topun yeri hemen belli oluyor üstelik bu top namlusunün kalın bir is tabakasıyla örtülmesine de yol açıyordu. Paul Vieille adındaki Fransız mühendisi (1854-1934) dumansız barutu icat ettikten sonra İse silahlarda yalnız bu çeşit barut kullanılmaya başlandı (1886). Bundan birkaç yıl sonra da İsveçli kimyager Alfred Nobel (1833-1896) daha yüksek nitelikte patlayıcı bir madde olan nitrogliserinil barutu keşfetti. Zamanla barut geliştirilerek değişik silahlarda istenilen biçimde kullanılabilecek duruma getirildi.

Barut Nasıl Elde Edilir?

Barutun karışımında %70 - 80 potasyum nitrat (NOs) %12-20 odun kömürü %3-14 de kükürt vardır. Bu karışımdaki potasyum nitrat kömürle kükürtün yanması için gerekli olan oksijeni verir; kükürt de barutun kolayca tutuşmasını sağlar ve yakılınca çok miktarda gaz çıkartır. Barutu meydana getiren maddelerden kömürün yanmasıyla karbon dioksit (CO2) kükürtün yanmasıyla da kükürt dioksit (SO2) gazları oluşur. Geriye potasyum sülfat potasyum karbonat potasyum sülfür kalır ki bunların gazları yüksek bir basınç meydana getirir. Bu basınç da ateşli silahlarda merminin ileriye fırlatılmasını sağlar.

Teknikteki ilerlemelere rağmen barut bugün de pek az bir farkla eskiden elde edildiği yollardan elde edilir: Karışımı meydana getiren maddeler önce ayrı ayrı sonra da bir arada öğütülerek karıştırılır. Bu karışım basınçla hamur haline getirilir; sarsıntılı eleklerden geçirilerek tozundan ayrılır. Bu işlemin sonunda tane halinde barut elde edilmiş olur. Bu hamur borulara basılarak çubuk halinde barut haline getirilir; buna "makarna barutu" adı verilir. Ayrıca küp prizma vb. gibi biçimlerde kaplar kullanılarak istenilen biçimde barut da elde edilebilir.

Bugün karabarut şistli killer kaya tuzları gibi ötekilere oranla yumuşakça kütlelerin atılmasında kullanılmaktadır. Çok duman çıkarttığından askerlik alanında artık büyük bir önemi kalmamıştır. Bugün için ateşli silahlarda daha çok "dumansız barut" daha doğru bir deyişle "az dumanlı barut" kullanılmaktadır. Dumansız barut kolodyum trinitro gliserin trinitro tolüen gibi patlayıcı maddelerin karışımıdır.

Bugün bu patlayıcı maddeleri yapabilmek için çok miktarda potasyum nitrata ihtiyaç vardır. Oysa bu madde yeryüzünde pek az bulunur. Yalnız Güney Amerika'da And Dağları'nın denize bakan kıyılarında kuşların bıraktığı gübreler bu madde bakımından son derece zengindir. O dolaylarda bu gübreyi temizleyecek kadar bol yağmur da yağmadığı İçin "guana" adı verilen bu gübreler uzun süre bozulmadan kalabilir. Bu gübreler genişliği 3 kilometre uzunluğu 300 kilometre olan bir alanı kaplamış durumdadır. Gübre tabakasının kalınlığı da 15 metreyi bulur. İşte bu çevre uzun süre devletlerin barut yapması için gerekli olan ham maddeyi sağlamıştır.

Bütün devletler Şili'den gübre satın almak zorunda kalmıştır. Yalnız Almanya 1913 yılında Birinci Dünya Savaşı'ndan önce bu gübrelerden tam 750.000 ton satın almıştı. İngiltere de aynı miktar gübre almış ve bu iki ülke bu maddelerden yaptıkları barutları birbirlerine karşı kullanmışlardı. Ancak Almanlar savaş sırasında havadan aldıkları azotla potasyum nitrat yapmayı başardılar. Böylece barut yapımı için Şili'deki gübreler yerine bitmek tükenmek bilmeyen havadan yararlanılmaya başlandı.


elif isimli Üye şimdilik offline konumundadır  




Etiketler
barut

Hızlı Cevap

Doğrulama Sorusu
Mesajınız:
Yazı şeklini sil
Kalın
Eğik yazı
Altı çizik

Grafik ekle
Alıntı yap [QUOTE]
 
Alanı Küçült
Alanı Büyült

Seçenekler
Stil


Barutun icadı

Barutun icadı konusu, GENEL KÜLTÜR / Genel Kültür Paylaşımlarınız forumunda tartışılıyor.


Konu etiketleri: barutun icadı, barutun önemi, barutun insanlık için önemi, barutun icadı kısaca, barut kısa bilgi, barut önemi, barut icadı, merminin icadı, barut icadı kısaca, barut un icadı, barutun icadı kısa bilgi, barutun icadı kısa, barutun bulunuşu, barutun icadı ve önemi, barutun icadı hakkında kısa bilgi,

Benzer Konular

Konu Konuyu Başlatan Forum Cevap Son Mesaj
Penisilinin icadı elif Genel Kültür Paylaşımlarınız 4 10-03-2016 12:15
Çayın icadı elif Genel Kültür Paylaşımlarınız 0 20-10-2008 11:52
İlk denizaltının icadı elif Genel Kültür Paylaşımlarınız 0 20-10-2008 11:46
Televizyonunu icadı elif Genel Kültür Paylaşımlarınız 0 20-10-2008 11:41
Balonun icadı Bkmlyz Genel Kültür Paylaşımlarınız 0 19-10-2008 04:00

Üye olmadan soru sorabilirsiniz!

Bütün Zaman Ayarları WEZ +4 olarak düzenlenmiştir. Saat şuan 03:43 .


Powered by vBulletin® Version 3.8.7
Copyright ©2000 - 2017, Jelsoft Enterprises Ltd.
SEO by vBSEO 3.5.2 ©2010, Crawlability, Inc.
Web Stats