bakimliyiz
Sponsor Reklamlar
Geri git   Bakimliyiz.Com > Bakimliyiz.com Özel > LakLak Bölümü

Kadın Portalı Kayıt Ol İletişim Forumları Okundu Kabul Et
Alt 22-05-2009, 01:58   #1 (permalink)
 
jumaru - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Standart ölme nolurrr

Mesajı gönderdiğimde O’nun artık rahatça uyuyabileceğini düşünürken o da neydi??? Çok derinden çok garip bir gürültü. Nedir bu?? Yataktan kalkamıyorum. Olağandışı bir sarsıntı.. Nedir bu Allah’ım!! Neler oluyor? Güneş.. Güneş.. Deprem..!?!?!?! Nasıl bir şeydir bu kendimi sokağa atmalıydım.. Yatağımın yanındaki telefonu iradem dışında alarak kapıya doğru yöneldim.. Yürüyemiyordum her yer sallanıyor durmuyordu.. Apartman boşluğuna ulaştığımda herkeste bir panik ev arkadaşımın gözlerindeki dehşet bağrışmalar çocukların ağlamaları.. Merdivenlerde korku dolu gözler anında kesilen elektrik her yer kapkaranlık.. Uzun süren sarsıntı yeni durmuştu ve caddeye fırladığımda herkes oradaydı.. Ailem?? Güneş..?? Güneş’i aramalıydım ailem uzaktaydı orada hissetmemişlerdir bile diye düşünerek Güneşi aramalıyım dedim.. Güneş.. Güneş.. Aç telefonu!! Lanet olsun! Güneş aç telefonu! Sonra lanet olası şebeke problemleri.. Güneşe ulaşmalıydım komşumuz Kemal Abi arabasını istediğimde o korku-panik halinde hiç düşünmeden “Al ama anahtar yukarıda kaldı” dedi.. İçimdeki o korku öylesine yok olmuştu ki direk herkesin uzak durduğu apartman boşluğundan Kemal Abinin dairesine ulaştım.. Aşağıya fırladığımda herkesin yüzünde o kapkara korkuyu yeniden gördüm.. Arabaya bindim ve gidebileceğim en kestirme yollardan Avcılar’a doğru yola çıktım.. Ne kadar sürdü bilmiyorum sonunda Güneş’in oturduğu evin sokağına ulaştım. Sokağın başında bir panik.. Arabadan indim ve kalabalığı yararak o sokağa girdim. Sokağın diğer ucuna yakın açık mavi mozaiklerle kaplı bir binaydı.. Koştum.. Olamazdı bina yoktu vardı ama yoktu..Yedi katlı bu bina yıkılmış beton enkazına dönmüştü.. Çıldırmak üzereydim.. Güneş diye haykırıyordum.. Hiçbir yerden O’nun sesi gelmiyordu.. Etraftaki insanların içinde onu aradım.. Yoktu hayır o enkazın altında olamazdı.. Güneşim orada olamazdı..! Panik içinde bağırmaya devam ettim. Enkaz üzerine doğru çıkarak elime geçen tüm taş parçalarını kiremitleri sokağa doğru fırlatıyordum.. Bir polis memuru yanıma yaklaşarak “Sabaha doğru kurtarma ekipleri gelecek onlar gelene dek enkazın üzerinde yapacağınız bilinçsiz hareketler enkaz altında yaşama şansı olanların bu şanslarını azaltabilir..” diyerek koluma girdi ve beni enkazdan 10 metre uzakta bir kaldırım üzerine oturttu.. Hayır Güneş’e bir şey olmuş olamazdı.. Yaşayacaktı o muhteşem güzelliği ile karşıma oturup gülümseyecekti bana..
* * *
Sabah kurtarma ekipleri geldi Güneş’i kurtaracaklardı.. Gücümün sonuna dek kurtarma ekiplerine yardım ettim ama olmuyordu.. Yedi katlı binanın ikinci katında yaşıyordu Güneş ve bina olduğu yere çökmüştü.. Kurtarma ekibi olağanca hızıyla çalışıyordu. Saatler ilerledikçe herkes umudunu yavaş yavaş yitiriyordu. Ben ise O’nun beni asla bırakmayacağını biliyordum. Ellerim beton kütlelerini kaldırmaya çalışmaktan parçalanmıştı ama yorgunluk hiç hissetmiyordum.. Sesimin kısılmış olmasına rağmen tüm gücümle bağırmaya çabalıyordum.. Ve bu çabalar içerisinde çok uzun saatler geçti.. Tehlikeli saatler gelmişti ve artık herkes bu saatten sonra yaşaması mucize olacaktır şeklinde mırıldanıyordu.. Ve yaklaşık 40 saat sonra bir hareketlenme oldu enkaz çevresinde. Kurtarma ekipleri elleriyle birbirlerine işaretler yapıyorlar ben ise ne olduğunu anlamaya çalışıyordum.. Hemen enkazın üzerine gittim.. Oradaydı..! Güneşim oradaydı..! Sadece saçı ve biraz da sırtı görünüyordu ve üzerinde geçmişte benim olan ve bundan bir ay önce o istediği için ona hediye ettiğim t-shirtüm vardı. Hiç sesi çıkmıyordu kimseye yanıt vermiyordu. O sıra birkaç makine ile onu çıkartmak için betonları kaldırdılar beton demirlerini kestiler.. Bu iş 1-2 saat sürdü ve sonunda ekipten birkaç kişi sakince O’nu yukarı doğru çekip bir sedyeye yatırdılar. Güneşim diye haykırarak eğildim O’na doğru. Gözleri kapalıydı hiçbir yaşYASAK belirtisi göstermiyordu ama hala o ilk gördüğüm günkü parıltısını saçıyordu hiçbir yara izi yoktu.. Ekipten doktor olduğunu söyleyen adam O’na doğru eğildi.. Ve kısa bir süre sonra adamın yüzü bir anda beton griliğine büründü.. Hayır kötü bir şey söylememeliydi.. Hayır Güneş’im ölmüş olamazdı..
Adam titreyen sesi ile bir elini omzuma koyarak “O’nu kurtaramadık evladım..” dediğinde Güneş’e doğru eğilip sımsıkı sarıldım bir eli kolyesine kenetlenmiş cansız bedenine.. Sonrasını ise hatırlamıyor belki de hatırlamak istemiyordum..”
* * *
Geçen 65 senenin birikimini ilk defa yazıya döküyordu adam ve gözyaşlarının ıslattığı yanağı parlıyordu florasan ışığında.. Şarkının şu sözleri ise her şeyi ile O’nu yaşatıyordu odasının her tarafında.. “Her sabah doğan güneş bir sabah doğmaz oldu..Elleri ellerimden kayıp giden yıldız oldu..” “Giderken bıraktığın bütün renkler siyah oldu..” Ve yeniden O’nu son gordüğü anı hatırlıyordu ; Güneş’in cansız bedenine sarıldığında Güneş’in bir eli kolyesine kenetlenmiş diğer eli ise sımsıkı cep telefonunu sarmıştı.. Cep telefonunu Güneş’in avucundan çekip aldığında telefonun ekranındaki Güneş’in o felaket gecesinde sevdiğine cevap olarak yazdığı ama belli ki göndermeye fırsat bulamadığı “Bizi ölüm bile ayırmasın..” cümlesine cevap verircesine “Güneş’im bizi ancak ölüm ayırır demiştim.. Yanılmışım Güneş’im..! Yanılmışım..! Hala bendesin Güneş’im..” diye bağırarak hıçkırıklarla ağlıyordu.. 17 Ağustos 1999 Saat 03:02’deki büyük depremde doğa bir bedeni diğer bedene işte bu şekilde taşıyordu..
AŞK bir kere sevmektir. SEVMEK aşkın kendisi olmaktır


jumaru isimli Üye şimdilik offline konumundadır  
Bu konu için 2 üye, jumaru adlı üyemize teşekkür etti.
kontes (23-05-2009), tuğsemmm (23-05-2009)

Alt 22-05-2009, 03:33   #2 (permalink)
 
tatlıbaby - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Standart

emegine saglık


tatlıbaby isimli Üye şimdilik offline konumundadır  
Teşekkür Edenler:
kontes (23-05-2009)

Alt 22-05-2009, 09:24   #3 (permalink)
 
salon beyaz - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Standart

ben yaşamadım depremi
istanbulda degildim ama babam ablam ve agabeyim istanbuldaydı biz annemle birlikte kastamonudaydık
depremi yaşamadım ama inanın daha kötüsünü yaşadım onlara ulaşamamak çok kötüydü....
Volkan Koşarın bi şarkısı var 17. ay kesinlikle dinleyin bi deprem şarkısı
volkanın arkadaşlarının başından geçenler
kız istanbulda çocuk gölcükte mesajlaşıyorlar ve o anda deprem oluyor çocuk kurtarılamıyor kızın duyguların ilham alarak yazıyor volkan bu şarkıyı


salon beyaz isimli Üye şimdilik offline konumundadır  
Teşekkür Edenler:
kontes (23-05-2009)
Alt 22-05-2009, 09:24   #4 (permalink)
 
salon beyaz - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Standart

Volkan Koşar
17.ay

Son kez ver ellerinison kez uzat kalbini
Anla bu sevgimihisset yüreğimi
Uzattım ellerimiaçtım sana kalbimi
Gördüm gözlerinianladım gittiğini

Gittiğin yerde mutlu musunbensiz huzurlu musun
Ölüm yakın banakader anlasana

Silme bırak gözyaşınıbırak asksın sel gibi
Atma sonsuzluğa itme acılara
Rahat bırakmaz anılarizin vermez acılar
Yoklar hatıralarkayboldu o yıllar

Söz-müzik:volkan koşar


salon beyaz isimli Üye şimdilik offline konumundadır  
Teşekkür Edenler:
kontes (23-05-2009)
Alt 22-05-2009, 09:34   #5 (permalink)
 
jumaru - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Standart

senın adına cok üzüldüm cnm tekrar gecmiş olsun allah kımseye bı daha yasatmasın


jumaru isimli Üye şimdilik offline konumundadır  
Teşekkür Edenler:
kontes (23-05-2009)
Alt 23-05-2009, 12:57   #6 (permalink)
 
kontes - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Face37

emeğine sağlık canım:(


kontes isimli Üye şimdilik offline konumundadır  




Hızlı Cevap

Doğrulama Sorusu
Mesajınız:
Yazı şeklini sil
Kalın
Eğik yazı
Altı çizik

Grafik ekle
Alıntı yap [QUOTE]
 
Alanı Küçült
Alanı Büyült

Seçenekler
Stil


ölme nolurrr

ölme nolurrr konusu, Bakimliyiz.com Özel / LakLak Bölümü forumunda tartışılıyor.



Benzer Konular

Konu Konuyu Başlatan Forum Cevap Son Mesaj
Sende ölme küçüğüm nimlahza Aşk, Sevgi Köşesi & Aşk Hikayeleri 2 14-05-2009 12:33

Üye olmadan soru sorabilirsiniz!

Bütün Zaman Ayarları WEZ +4 olarak düzenlenmiştir. Saat şuan 11:55 .


Powered by vBulletin® Version 3.8.7
Copyright ©2000 - 2017, Jelsoft Enterprises Ltd.
SEO by vBSEO 3.5.2 ©2010, Crawlability, Inc.
Web Stats