bakimliyiz
Sponsor Reklamlar
Geri git   Bakimliyiz.Com > GENEL KÜLTÜR > Şiir > Resimli Şiirler

Kadın Portalı Kayıt Ol İletişim Forumları Okundu Kabul Et
Alt 23-05-2010, 06:33   #1 (permalink)
 
nimlahza - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Standart Susmalarımı Biriktirerek Yazıyorum

Susmalarımı Biriktirerek Yazıyorum

Neydi ki içimdeki bu "ahh"?

Sonsuzluğuma düğümlü günah...

Bendim soğuk bir adın ardından koşar adım sürünen.

Bendim ellerimde sakladığım düşleri parçalayıp kırık dökük mektuplara bürüyen.

Susmalarımı Biriktirerek Yazıyorum

Issızlığıma çokluk sayacak kadarken hep en yalnızlığım oldun neden?


Bir düşü anlatmanın kaç hali vardı dilimde?
Kelimelere yüklenen hangi hal halimden haberdar edebilirdi?

Hangi kelime bir gözyaşını gösterebilirdi?
Yüzüm bile saklarken hüznü bunu kelimeler başarabilir miydi?

Susmalarımı Biriktirerek Yazıyorum

Bir yaraya inatla tuz sürmekti her şey.
Ölüme giderken sigara basmaktı içimdeki isme.
İsminin üzerindeki darp izlerinden sorgulanmalıydım belki.
Suçluydum.
Oysa isminde bulunan her iz benim ölüm sebebim oluyordu.
Suçluydun…


Tüm korkmalarımı acemi bir cesarete çevirip yürüdüm.
Hep kırıldım hep düştüm…

Bildiklerimi kendimden saklamayı nereden öğrenmiştim ben?
Kaç kez yutmuştum ömrümün çığlıklarını?

Susmalarımı Biriktirerek Yazıyorum

"Sen ya bir yanılgının yangınıydın ya da yazgının."

Ardı yoktu / ötesi çoktu…

Hiçbir harf yazmaktan öteye gidemiyordu
ve hiçbir yazı yazmak istediğin kadarı olamıyordu.

Ben gibi beceriksizleşiyordu...


Tüm acılarının parmak izlerini yüreğimde aramamalıydın.
Dillendiremediğin bilemediğin tüm sahnelerin oyuncusuydu satırlarım.
Ben ikileminin kaçışlarıydım.
Yanlış adreslerdi avuçlarımda doğru yol diye sakladığım.


Bilmek istenilmeyen her şey susarak dinlenirmiş meğer.
Bilinmek istenilmediğimde susulacak mıydım?
Her aynada kendimi görmekten uzağım artık.
Göz bebeklerimde yatan yaraları tüküremiyorum geçmişe.
Sessizce çekip giderken düşlerimin can çekişlerine içime gömdüğüm
gözyaşlarımı sezemeyecek hiç kimse…

Susmalarımı Biriktirerek Yazıyorum

Bir gece yarısı bıçaklanırken en sessizliğimden dilimden dökülen harfleri
toplayınca hep sen ediyor neden?


Sen bilir misin düş diye sabahlamayı?
Ve kırıklarını bir teselli ile değil başk
a bir kırıkla sarmayı?

Acı bir itiraftım en çok kendimi yaktım…

Şemsiyeler altında yağmura direnirken ruhum ardımdan geçip giden
her şeye sessiz kaldım.
Unutulduğum köşedeydim her vakit.
Aransam bulunacaktım.
Sorulsa tarifi mümkün olan gidişlerim vardı benim.
En fazla iki sağa bir sola uzunca adımlardın.
Ve adımlarından düşen her ses canımı ağzıma alırdı açıldığında
ağzımdan düşecek kadar.
Oysa hiçbir adımın kayıplığımın yanına düşmeyecekti.
Aranmayacaktım…

Susmalarımı Biriktirerek Yazıyorum

Ellerimde bilinmez uçurumlar vardı.
O nedenle hep avuç içlerine dönüktü parmaklarım.
Gelen durakta kendimden inmek ve bir şehre yüzüstü düşmekti dileğim.
Uyuyakaldım.
Ne kendimden inebildim ne de bir şehre yüzüstü serildim.


Ne kadarlıktı ki adım ve kaç harf kalınlığı vardı ki birilerinin hatırlayışlarına
ağırlık yaptım?
Birilerini acıttım ağlattım.


Ya ben ömrüme düşen acıları göz kapaklarımda saklı yaşlarımı
kimden kuşandım?
Yokluğunun alnına üflenirken satırlarım nasıl oldu da ben hep varsın sandım?

Susmalarımı Biriktirerek Yazıyorum

Bir yıl daha geçmişti geçen yılların üstüne.
Kimsizdin sessizliğinde?
Hangi yaranın kabuk bağlanışına tanık oluyordun ve hangi acıdan dökülen
yaşları benliğinde buluyordun?


"Ben tüm acımaları kendi saflarıma çekiyorum"
sandığımda sana hangi üzülmek kalıyordu?

Hiçbir şeyi düzeltmek zorunda değildim; ama bozan bir eldim bozduklarımı
düzeltmenin geç kalışlarında…
Söylenmiş olan hiçbir söz geriye alınamazdı bilirdin.
Diyemezdim; saçmaydı yalandı…
Diyemezdim…
Desem yıllar sonra yine aynı sözcükleri dökerdim harflerimden.
Ki susmayı bilmeyen bir alfabeydi bendeki.
Söz veremezdim bildiklerimi yutacağıma.
Bir dahası yok üzülme diyemezdim…

Susmalarımı Biriktirerek Yazıyorum

Hep en kötü yanından tuttum geleceğin.
Söylenmiş olan her şey bir düşün ön adlarından oluşmaydı.
Söylenmiş olan her şey benim yükümdü peki sana neden ağır geldi?


Alışkanlıklarla başlayan kelimelerin arasında yer buldum kendime.
Simetrik bir duruş sergileyebilirdim çünkü yerimi en başından belirledim.
Yadırgamadım üzerime yürüyen sözcükleri bilmek istemesem de biliyordum
bir gün hepsinin kapıma geleceğini.
Tutulmamış bir söz kadar acıdı içim.
Tutulmamış bir söze yapılan sayısız itiraz kadar ezildim.
Madem biliyordun neden acıyorsun ki yüreğim?

Susmalarımı Biriktirerek Yazıyorum

Şimdi hiçbir mutluluğu birbirine yamayıp koca bir gülüş kondurmuyorum
dudağımın kıyısına.
Susmalarımı biriktirerek yazıyorum.
Hadi at tüm yüklerini ben caymıyorum...

Adıyla var olan darağacım!

Mutlu olabilirsin imkânsızlığına inandım…


Alıntı.


nimlahza isimli Üye şimdilik offline konumundadır  
Teşekkür Edenler:
Я (23-05-2010)





Hızlı Cevap

Doğrulama Sorusu
Mesajınız:
Yazı şeklini sil
Kalın
Eğik yazı
Altı çizik

Grafik ekle
Alıntı yap [QUOTE]
 
Alanı Küçült
Alanı Büyült

Seçenekler
Stil


Susmalarımı Biriktirerek Yazıyorum

Susmalarımı Biriktirerek Yazıyorum konusu, Şiir / Resimli Şiirler forumunda tartışılıyor.



Benzer Konular

Konu Konuyu Başlatan Forum Cevap Son Mesaj
Yazıyorum yine sana nimlahza Aşk, Sevgi Köşesi & Aşk Hikayeleri 1 04-11-2009 12:11

Üye olmadan soru sorabilirsiniz!

Bütün Zaman Ayarları WEZ +4 olarak düzenlenmiştir. Saat şuan 08:45 .


Powered by vBulletin® Version 3.8.7
Copyright ©2000 - 2018, Jelsoft Enterprises Ltd.
SEO by vBSEO 3.5.2 ©2010, Crawlability, Inc.
Web Stats