bakimliyiz
Konu etiketleri: matematik kronolojisi, matematiğin gelişimi, matematik kronoloji, matematiğin kronolojisi, matematik kronolojik sıra, matematik buluşları kronolojisi, matematik kronolojik sıralama, matematik buluşlarının kronolojik sırası, matematikteki önemli buluşların kronolojisi, matematik buluşları kronolojik sıra, matematiğin kronolojik sırası, matematiğin kronolojik gelişimi, matematikteki önemli buluşlar kronolojisi, matematikteki buluşların kronolojik sırası, matematikte önemli buluşların kronolojik sırası,
Sponsor Reklamlar
Geri git   Bakimliyiz.Com > Bakimliyiz.com Özel > LakLak Bölümü > Soru Cevap

Kadın Portalı Kayıt Ol Reklam Verin İletişim Forumları Okundu Kabul Et
Alt 03-12-2011, 04:09   #1 (permalink)
Kayıtsız Üye
Avatar Yok
 
Face37 Matematiğin Gelişimi Kronolojisi

ünlü matematikçilerin kısaca matematik alanında ne gibi çalışmalar yaptığını gösteren bir kronolojik bir tarih şeridi yapmamız gerekiyor lütfeeen! yardım ederseniz çok seviniriz!!!! bekliyorum

 

Alt 05-12-2011, 04:46   #2 (permalink)
Я
 
Я - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Standart

Aşağıda matematiğin gelişimi ile bilgiler ve ilgili dönemlerdeki ünlü matematikçiler paragraf paragraf verilmiş. İsim ve yaptığını kronolojik olarak yazabilirsin.


Antik Çağda ilk önemli matematik merkezi olarak IÖ 2000'lerden sonra Babil görülür. Babilliler ekonomik yapılannın gerektirdiği denklem çözme kök bulma alan ve hacim hesaplama gibi tekniklerin yanı sıra astronomiye olan yakın ilgileri nedeniyle trigonometriyi geliştirdiler. Babil'in matematiğe belki en büyük katkısı 60 tabanlı sayı sistemidir. Sıfır simgesinin de katılmasıyla onlu sisteme çok benzeyen 60 tabanlı sayı sistemi bugün bile açı ve zaman ölçümünde kullanılmaktadır.


Eski Mısır'dan günümüze ulaşan iki önemli matematik yapıtı Golenişev papirüsü (İÖ y. 1900) ile Rhind papirüsüdür (İÖ 1700'den önce). Bunlar çağlarının aritmetik ders kitaplan olarak nitelenebilir. Gerek Mısır'da gerekse daha sonra


Roma uygarlığında matematik pratik bir araç olmaktan öteye gitmemiştir. Yunan matematiği İÖ 7-6. yüzyıllarda Mezopotamya ve Mısır'dan gelen bilgilerin derlenmesiyle oluştu ama kendi ürünlerini İÖ 5. yüzyılın ikinci yansından sonra vermeye başladı.


Elealı Zenon'un zaman ve uzayın sonsuz sayıda parçaya bölünmesi hakkındaki paradoksla-n Demokritos'un atomcu görüşleri geometrik niceliklerin ölçümünde yeni aksiyomlar gerektirdi ve kuramsal matematik kavramını oluşturdu. İÖ 4. yüzyıl matematikçileri niceliklerin ölçümünde rasyonel sayıların (tamsayılann birbirlerine oranlan) yeterli olmadığını buldular ve irrasyonel sayıların geometrik kuramını geliştirdiler. Alan ve hacim hesaplarındaki sonsuz küçük kesitler bugünkü integral kavramının ilk işaretleri olarak görülebilir.


Kuramsal matematiğin sonsuz kavramı dışında Eski Yunan matematiğinin ilgilendiği iki önemli konu konikler ile astronomiden kaynaklanan küresel geometri problemleri oldu. İÖ 4. yüzyılın sonunda matematikte erişilen düzey ve yetkinlik daha sonra yazılan Eukleides'in ünlü Stoikheia'sı (Elemanlar) ile simgelenir.


Kuramsal matematik Antik Çağda Arkhimedes ve Apollonios ile doruğa ulaştı. Konikler konusunda erişilen bulgulann önemi ancak 19. yüzyılda izdüşümsel geometrinin gelişmesiyle anlaşılabildi. Arkhimedes ve Apollonios'tan sonra gelişme astronomiden kaynaklanan problemler doğrultusunda oldu. Gezegenlerin yörüngelerinin belirlenmesi sayısal tablolar mekanik aygıtlann bulunması ve İS 100 dolaylarında Menelaos'un küresel trigonometrideki sonuçlan Ptolemaios'un İS 2. yüzyılda astronomide ortaya koyduğu bulgulara temel oluşturdu. İS 4. yüzyıldan sonra bilim eski bulguların yeniden gözden geçirilmesi ve öğretilmesine dönüştü. Klasikler yeniden yorumlandı eski kitaplar üzerine yeni tezler yazıldı. Zaman içinde bu hep böyle süregidince Bizans dönemine Yunan matematiğinin yalnızca basit bir özeti kaldı.


Ortaçağda bilim Hindistan'da ve İslam dünyasında yeniden canlandı. Bağdat'ta Abbasi halifesi Mansur'un etkisiyle Yunan bilim yapıtlarının sistematik bir biçimde çevrilmesine girişildi. Hint astronomisinin de etkisiyle Bağdat ilk İslam astronomi merkezi oldu. Matematik ve astronominin bu yeniden canlanışında önemli etkenlerden biri de Bağdat okulundan Harizmi (y. 780 -y. 850) oldu. Bu canlanış özellikle trigonometri ve küresel trigonometride Antik Çağdakinin çok üstünde bir gelişme doğurdu. İslam matematik ve astronomi geleneği 1400'lere değin aralıksız sürdü.


İslam biliminin Avrupa'ya yayılması 11. yüzyılda başlar. Bu konuda öncülüğü yapanlar 11. yüzyılda İngiliz filozof Bath'lı Adelard ve 12. yüzyılda İtalyan matematikçi Leonardo Pisano'dur. Bu yüzyıllarda Yunan bilim klasikleri Arapça çevirilerinden bu kez Latinceye çevrildi. Bu yapıtlar Rönesans'ın bilim yönünün temelini oluşturdu.


16. yüzyılın ortalarında Kopernik'in astronomi Vesalius'un anatomi alanındaki bulguları eski klasiklerin yanlışlarını ortaya çıkarmıştı. Matematikte yeni bir çağı müjdeleyen ilk bulgular İtalya'da del Ferro Cardano Tartaglia ve Ferrari'nin üçüncü ye dördüncü derece denklemlere çözüm getirmeleri oldu. 16. yüzyılın sonlarında Fransa'da Viete'nin bilinmeyen büyüklükler için harflerle işlem yapması çok hızlı gelişecek olan simgesel cebirin temelini attı.


17. yüzyılda İskoçya'da Napier logaritmayı buldu. Cavalieri Kepler'in sonsuz küçüklerle ilgili yöntemlerini geliştirerek geometriye uyarladı. Örneğin elipsin alanı bu yöntemle hesaplanabildi. 1637'de Fransız filozof-matematikçi Descartes büyük buluşu analitik geometriyi ortaya koydu. Fermat'nın da katkılarıyla analitik geometri geometri problemlerini cebirsel problemlere dönüştüren yeni bir araç oldu. Matematiği bir yan uğraş olarak sürdüren Fermat'nın sayılar kuramındaki bulguları ve Pascal'la birlikte kurduğu olasılık kuramı ona en büyük amatör matematikçi unvanını kazandırmıştır.


Newton ve Leibniz'in 17. yüzyılın ikinci yarısırıda diferansiyel ve integral hesabı bulmaları matematikte çok önemli bir adımı simgeler. Newton'un Philosophiae naturalis principia mathematica ( 1687; Doğa Felsefesinin Matematik İlkeleri) adlı yapıtı da gelmiş geçmiş en büyük bilimsel yapıt olarak kabul edilir. Bu yapıtında kütleçekimi yasasını da ortaya koymuş olan Newton'un temel amacı doğayı anlamaktı; buna karşılık Leibniz bilgiye ve evrensel niteliklere ulaşan yolu açmak istiyordu. Leibniz'in bu amaçla geliştirmeyi tasarladığı simgesel mantık George Boole tarafından ancak 19. yüzyılın ortalarında ortaya konabildi. Ama onun diferansiyel yöntemi 18. ve 19. yüzyıl matematiğinin gelişmesine temel oluşturdu.


18. yüzyıl matematiğinin en önemli adı Leonhard Euler'dir. Değişimler hesabı ve diferansiyel geometrinin kurucuları arasında yer alan Euler analiz ve sayılar kuramı başta olmak üzere matematiğin hemen her dalına önemli katkılarda bulunmuştur. 18. yüzyılın öteki büyük matematikçileri arasında J.-L. Lagrange J. L. R. d'Alembert P.-S. Laplace ve G. Monge anılabilir.


19. yüzyılda önemli bir gelişme Eukleidesçi olmayan geometrilerin ortaya konmasıdır. Eukleidesçi geometri Stoikheia'da belirlenmiş olan beş aksiyom üzerine kurulmuştu. Bir noktadan verilen bir doğruya yalnızca bir paralel çizilebileceğini belirleyen beşinci aksiyomu matematikçiler yüzyıllar boyunca öteki aksiyomlara dayanarak kanıtlamaya çalışmışlar ama bunda başarılı olamamışlardı. 19. yüzyılın ilk yarısında N. İ. Lobaçevski ve J. Bolyai 1854'te de B. Riemann paralellik aksiyomu olmadan da tutarlı geometri modelleri kurulabileceğini gösterdiler. Felsefi açıdan öneminin yanı sıra Riemann'ın bulguları ileride Einstein'ın görelilik kuramının matematiksel tabanını oluşturacaktı. 19. yüzyılın en büyük matematikçilerinden biri de matematiğin hemen her dalına önemli katkılarda bulunmuş olan C. F. Gauss'tur.


19. yüzyılın ikinci yarısı çok hızlı bir gelişmenin yanı sıra matematiğin aksiyomatik yapısının yeniden gözden geçirilmeye başlamasını simgeler. Yeni bulguların beraberinde getirdiği temel sorunların yanıtlanması gerekiyordu. Weierstrass ve Dedekind'in gerçek sayılara ilişkin temel bulguları Cantor'un sonsuzbüyüklükleri sınıflandırması matematiğin aksiyomatik yapısına ışık tutar.


Matematiğin gelişmesinde bazı problemlerin özel bir konumu olmuştur. Fermat'nın çözdüğü ve bir kitabın kenarına not ettiği ünlü problem (n = 3 4... için x" + y" = z" denklemini sağlayan x y z tamsayıları yoktur) Fermat problemi olarak anılır {bak. Fermat'nın büyük teoremi). Ama 300 yıldır Fermat problemini kimse çözememiştir. Problemi çözmek için gösterilen çabalar ise matematiğe çok şey kazandırmıştır. 20. yüzyıl matematiğinde etkin bir yol gösterici de Hilbert'in 1900'de Paris'te İkinci Uluslararası Matematik Kongresi'nde önerdiği 23 problem olmuştur. Güncel birçok soru ve araştırma alanı kaynağını Hilbert'in bu problemlerinden almaktadır.

Я isimli Üye şimdilik offline konumundadır  
Alt 17-03-2012, 06:01   #3 (permalink)
Misafir
Avatar Yok
 
Standart

bu ne sormasi kronoloji diyoruz!

 
Alt 04-04-2012, 06:20   #4 (permalink)
Misafir
Avatar Yok
 
Standart

Birinci Grup Matematikçiler

• Thales (M.Ö. 624-547)
• Pisagor (M.Ö. 569-500)
• Zeno (M.Ö. 495-435)
• Eudexus(M.Ö. 408-355)
• Öklid (M.Ö. 330?-275?)
• Arşimed (M.Ö. 287-212)
• Apollonius (M.Ö. 260?-200?)
• Hipparc-hos (M.Ö. 160-125)
• Menaleas (doğumu M.Ö. 80)
• İskenderiyeli Heron (? -M.S.80)
• Batlamyos (85- 165) ve Diophantos (325-400)

M.Ö. 8. yüzyıl ile M.S. 2. yüzyıl arasında ikinci grup olarak belirttiğimiz Batı Dünyası matematikçi-leri ise 16. ile 20. yüzyıl arasında yaşamışlardır: Burada akla şöyle bir soru gelmektedir. 16. yüzyıldan önceki zaman içerisinde matematik konularında hiç bir araştırma ve çalışma olma-mış mıdır? Özellikle islamiyetin ilk yılları olan 7. yüzyıl ile 16. yüzyıl arasında yaşamış olan Türk-İslam Dünyası matematik bilginlerinin varlığı ve çalışmaları görmezlikten gelinmiştir.

İkinci Grup Matematikçiler

• Johann Müler (1436-1476)
• Cardano (1501-1596)
• Descartes (1596. 1650)
• Fermat (1601-1665)
• Pascal (1623-1662)
• Newton (1642-1727)
• Leibniz (1646-1716)
• Leibniz (1646-1716)
• Mac Loren (1698-1748)
• Bernoulliler (Bu aileden sekiz ünlü matematikçi vardır. Bunlar; Jean Ber-noulli l667-1748 Jacques Bernoulli 1654-1705 Daniel Bernoulli 1700-1782…)
• Euler (1707-1783)
• Gespard Monge (1746-1818)
• Lagrance (1776-1813)
• Joseph Fou-rier (1768-1830)
• Poncolet (1788-1867)
• Gauss (1777-1855)
• Cauchy (1789-1857)
• Lobaçevski(1793-1856)
• Abel (1802-1829)
• BooIe (1815-1864)
• Riemann (1826-1866)
• Dedekind (1831-1916)
• H. Poincare (1854-1912)
• Cantor (1845-1918)

 
Alt 05-04-2012, 01:41   #5 (permalink)
Misafir
Avatar Yok
 
Standart

çok beğendim sağol :333:

 
Alt 21-04-2012, 01:28   #6 (permalink)
Misafir
Avatar Yok
 
Standart

güzelll ama resim de olsun

 
Alt 29-04-2012, 08:27   #7 (permalink)
Misafir
Avatar Yok
 
Standart

çok teşekkür ederim gerçekten çok işime yaradı ama baya uzun bir gecede biraz zor yazdım

 
Alt 13-05-2012, 05:18   #8 (permalink)
Misafir
Avatar Yok
 
Standart

iyi ama daha ayrıntılı olsun ;)

 




Hızlı Cevap

Doğrulama Sorusu
Mesajınız:
Yazı şeklini sil
Kalın
Eğik yazı
Altı çizik

Grafik ekle
Alıntı yap [QUOTE]
 
Alanı Küçült
Alanı Büyült

Seçenekler
Stil


Matematiğin Gelişimi Kronolojisi

Matematiğin Gelişimi Kronolojisi konusu, LakLak Bölümü / Soru Cevap forumunda tartışılıyor.



Benzer Konular

Konu Konuyu Başlatan Forum Cevaplar Son Mesaj
Resimli ATATÜRK Kronolojisi (1915-1953) Bkmlyz M.Kemal Atatürk Fotoğraf Albümü ve Videoları 3 01-04-2012 08:31
Fiziğin Gelişim Kronolojisi Nasıldır? elif Eğitim ve Öğretim 0 15-06-2011 01:20
Atatürk Kronolojisi Я Ulu Önderimiz M.Kemal Atatürk 0 20-10-2010 07:28
Matematiğin Başlangıcı daywest Matematik 0 21-02-2010 03:43
Matematiğin dili daywest Matematik 0 21-02-2010 03:32

Üye olmadan soru sorabilirsiniz!

Bütün Zaman Ayarları WEZ +2 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 12:38 .


Powered by vBulletin® Version 3.8.7
Copyright ©2000 - 2014, Jelsoft Enterprises Ltd.
SEO by vBSEO 3.5.2 ©2010, Crawlability, Inc.
Web Stats